boxwood stories

Chleb na zakwasie stał się dla wielu ludzi niejako wybawieniem, chrupiącą dobrocią odwracającą naszą uwagę od stresu związanego z tym, co dzieje się na świecie. Dla mnie jest poczuciem bezpieczeństwa, wielką zagadką, którą codziennie rozumiem coraz lepiej, reprezentacją wszystkiego dobrego, co dzieje się w tym czasie, przypomnieniem tego, co ważne. Bo oprócz mąki (która jest teraz towarem luksusowym) ten chleb potrzebuje czasu i miłości (które były towarem luksusowym przed epidemią, kiedy nikt czasu na miłość i cierpliwość nie miał). Kilka dni temu przyłączyłam się do Sourgough Club prowadzonego przez cudowną Vanessę Kimbell i codziennie rozumiem zakwas coraz lepiej, a w moim ciepłym schowku powstaje właśnie najlepszy zakwas, jaki do tej pory zrobiłam, widzę to już teraz. Chętnie podzielę się swoją zdobytą wiedzą, kiedy sama nabędę więcej doświadczenia, póki co przedstawiam wam mój (póki co) ulubiony przepis na chleb, który piekę co drugi dzień. Moim zdaniem jest przepyszny i w smak...

W życiu należy cieszyć się małymi rzeczami. Uśmiechem sąsiadki, pięknym koncertem na żywo (dziś Daria Zawiałow cudnie śpiewa), zachodem słońca, zapachem lasu i drobnymi słodkościami, takimi jak te maleńkie ciasteczka, które rozpływają się na języku w trzy sekundy, przywołując smakiem szarpaniec mojej mamy. Składniki na około 30 ciasteczek: 120 g mąki pszennej 1/3 szklanki (40 g) mielonych migdałów 3 łyżki cukru szczypta cynamonu szczypta soli 100 g zimnego masła jedno żółtko z dużego jajka łyżka kakao Na bezę: jedno białko z dużego jajka pół szklanki cukru pudru Dżem z czarnej porzeczki Wykonanie: W misce mieszam ze sobą mąkę, mielone migdały, cukier, cynamon i sól. Dodaję masło, siekam nożem po czym wyrabiam je palcami jak na kruszonkę (trzeba uważać, żeby za bardzo nie rozgrzać masła dłońmi), całe ciasto można zrobić w malakserze, wtedy będziemy mieli pewnosć, że ciasteczka będą kruche. Na koniec dodaję żółtko i wyrabiam szybko ciasto, które później ...

Kilka dni temu stałam się wielce szczęśliwą posiadaczką książki "The Nordic Baking Book" Magnusa Nilssona. Książka jest piękna w prostocie, obleczona tkaniną i jest w formie reportażowej. To znaczy, że autor nie stworzył tych przepisów, a spisał je od lokalsów - taka wielki, nordycki zeszyt z przepisami babci, a raczej babć z Finlandii, Szwecji, Norwegii i Islandii. Przepisy są przeróżne, od takich zwyczajnych, jak te rogaliki, po bardzo dziwne, jak placuszki z krwią. Jeśli masz to szczęście, że posiadasz jeszcze drożdże, upiecz je na śniadanie. Można je zjeść z masłem, powidłami, nutellą lub z innymi dowolnymi dodatkami, niekoniecznie na słodko. Można je posypać makiem, słonecznikiem lub pestkami dynii, albo zostawić takie, jak są. Są łatwe w przygotowaniu i znikają bardzo szybko. Horn (norweskie rogaliki śniadaniowe) - przepis na 24 sztuki Składniki: 300 ml letniego mleka 25 g świeżych drożdży (ja już nie mam świeżych, poświęciłam ostatnią saszetkę suszonych...

Nie wiem jak wy, ale ja czuję, że wyjdę z tego wszystkiego 10 kg cięższa. Piekę dużo i często, póki jest mąka. Pieczenie daje mi takie poczucie bezpieczeństwa, zapach świeżego chleba gwarantuje spokój duszy i ciepłe, pozytywne uczucia.Zakwas jest w ciągłym ruchu, a od kiedy odkryłam te bułeczki, prawie nie odkładam go do lodówki. Jedyny ich mankament jest taki, że trzeba na nie czekać (jak na wszystko, co dobre). Najlepiej przygotować na wieczór ciasto i odłożyć je do lodówki. Przez noc, w niskiej temperaturze, smaki rozwiną się wspaniale a struktura bułeczek będzie idealna. Jak zawsze - warto! Bułeczki czosnkowe na zakwasie 1/2 szklanki aktywnego zakwasu żytniego 1 duże jajko 2/3 szklanki letniej wody 5 łyżek roztopionego masła 1/2 łyżeczki suszonej bazylii 3 szklanki mąki pszennej 1 i 1/4 łyżeczki soli Składniki na omastę 4 łyżki roztopionego masła 4 łyżki oliwy z oliwek zioła, mogą być świeże lub suszone, jeśli świeże - drobno posiekane (u mnie pietr...

Większość z nas ma teraz sporo czasu i myślę, że jest to odpowiednia pora, robić rzeczy, które zawsze chciało się robić, ale nie było kiedy, albo były inne priorytety. W domu można przecież tworzyć cuda i nie potrzeba do tego więcej, niż chęci. Reszta przyjdzie sama. Można na przykład upiec bułeczki, które na pierwszy rzut oka wydają się skomplikowane, ale nie są. Można też robić nic, można czytać książki, piętrzące się u boku łożka, na stosiku do przeczytania, można nauczyć się szydełkować, albo dziergać na drutach - nie ma nic bardziej relaksującego. Jestem pewna, że niebawem mój entuzjazm nieco wygaśnie, ale póki co czuję, że żyję, bo mam zakwasy po domowej lekcji w-f z dziećmi i nie wiem czy doczekam się jutra, ponieważ w mojej lodówce dojrzewa chleb, który zaczęłam przygotowywać już wczoraj. Staram się cieszyć z małych rzeczy i przeżyć kolejne miesiące tak, jak żyło się kiedyś, powoli, spokojnie i razem. Wracając do bułeczek, przepis (lekko zmodyfikowany) pochodzi z mojej nowej...

Aż ciężko w to uwierzyć, patrząc na świat dziś, że jeszcze kilka dni temu przemierzaliśmy biel i czerń zimowej Islandii, zasypanej śniegiem. Spokojnej, tak jakby wyciszonej, oddalonej od świata i jego problemów. Pełnej kontrastów, przeciwieństw a jednocześnie bardzo spójnej. Kraj, w którym ostry mróz styka się z gorącą wodą, gdzie ziemia wygląda, jakby zastygła na niej lawa, która chwilę później porosła trawą. Kraj, w którym drzew jest niewiele, a jednak piękno zachwyca na każdym kroku. Wynajęliśmy z mężem campera i spędziliśmy tam 5 dni i powiem wam, rozmawialiśmy niewiele. Jechaliśmy po prostu przed siebie, podziwiając ten niekończący się cud świata, jakim jest natura. Jako miłośniczka słodkich wypieków cały czas miałam oko na lokalne rarytasy. W Islandii na każdym kroku można dostać cynamonowe ślimaczki, wielkie bułki drożdżowe polane ogromną ilością kremu czekoladowego i kleinur, taką naszą polską kombinację faworków z oponkami. Kleinur Składniki: 300 g mąki 100 ...